Want je kan wel zitten wachten….

Het gebeurt meestal op vakantie, tijdens het wandelen. Wanneer het hoofd leeg is en de tijd een pas op de plaats neemt.
De fantasieën, de dromen, de ‘wat als…’ Je weet wel hoe de wereld mooier en beter kan, maar wie ben jij om eraan te beginnen en wanneer heb je de tijd?

Ik zie cursisten worstelen met de taal, omdat ze het nergens kunnen oefenen. Toegang tot de arbeidsmarkt is lastig, omdat hun taalniveau niet hoog genoeg is en het hen ontbreekt aan een relevant netwerk en actuele werkervaring. Die krijgen ze ook niet, want zelfs voor vrijwilligerswerk moet je vaak goed Nederlands spreken. Dus oefenen ze hun taal alleen tijdens de les en verdwijnen ze na het inburgeringstraject weer in de anonimiteit, want hoe bouw je een bestaan op als je nergens mee mag doen.

Gerard, chef-kok en leermeester (en toevallig ook mijn echtgenoot en liefde van mijn leven)  ziet een groot tekort aan horecapersoneel, op elk niveau, afwasser, keukenhulp, bediening en (chef)kok.
Ik kom chef-koks tegen uit Syrië, Libanon en Soedan, die hier niet aan het werk komen. We geloven dat één plus één wel wat meer dan twee kan zijn.

En zo wandelden we dit voorjaar over de lava van Lanzarote en namen een besluit. We gaan het doen.
Je kan wachten tot er vanuit de overheid een nieuwe aanpak van de inburgering komt. Want dat het moet veranderen is iedereen wel duidelijk.
Maar ik ben slecht in wachten.
Of zoals de onvolprezen Konijn in een brief aan Winnie de Poeh schrijft: “En wat doe jij Poe? KONIJN”
Want je kan wel zitten wachten, maar je kan ook gewoon beginnen.

Dus zijn we aan het werk, schuiven we aan bij de gemeente, bij netwerkpartners, bij betrokken Utrechters, bij nieuwkomers, bij mooie initiatieven en sociale ondernemers. We zijn inmiddels een stichting en in gesprek met Blik op Werk.
We gaan een inburgeringstraject aanbieden gecombineerd met een werkervaringsplek in de horeca. Want waar heb je nou meer contact met mensen dan in de horeca?
En het liefst zijn we zo snel mogelijk van ze af, want dat zou betekenen dat ze geslaagd zijn voor hun inburgeringsexamen en een betaalde baan hebben gevonden in de Utrechtse horeca.

Ondertussen is natuurlijk elke Utrechter welkom om bij ons te komen lunchen of koffie te drinken en vooral elkaar te ontmoeten. Want ons stadsie kan nog steeds een beetje mooier en socialer.
Dus wees welkom! Bijna dan, want we zoeken nog steeds naar een geschikte locatie.

Eind van deze zomer beginnen we een crowdfundingscampagne, waar je niet alleen kan doneren, maar er ook iets voor terugkrijgt. Wij geloven in wederkerigheid.

Meer weten?
Volg ons op twitter  of op facebook, via de website van Queridon of schrijf je in voor de nieuwsbrief.

Want je kan wel zitten wachten….

Eén gedachte over “Want je kan wel zitten wachten….

  • 25 juli 2017 om 10:56
    Permalink

    Supergaaf! Het wordt allemaal nog beter en mooier!

Reacties zijn gesloten.